Keywords
Phrygia
Attouda
Ancient Architecture
Doric Capitals
Early Imperial Period
How to Cite
Abstract
In this study, 11 Doric column capitals found in the ancient city of Attouda, located in the Hisar District of Sarayköy district of Denizli province, were discussed. The aforementioned Doric capitals were discovered for the first time during the surveys carried out in 2021. Most of these identified Doric capitals have been used as spolia, such as wall limiters and stair steps in the gardens of the houses belonging to the Hisar Village, built in the ancient city of Attouda. This situation shows that blocks were moved from their original places depending on the secondary use and distributed to different areas. Two of the Doric capitals have been examined in some previous scientific studies, and it is aimed to bring the other blocks to the literature for the first time with this work. In this study, in which the Doric capitals of the ancient city were handled holistically for the first time, new determinations were made on the architectural tradition, style, and direction of interaction that the ancient city of Attouda had during the Late Hellenistic–Early Roman Imperial Period. These new determinations about Doric capitals are essential in understanding the architectural tradition of the ancient city. Because most of the buildings belonging to the ancient city remained under the residences of Hisar Village, which was declared as a 1st Degree Archaeological Site and Urban Archaeological Site, and 143 of which were registered. For this reason, the materials belonging to the architectural structures found in the city will provide important information about the ancient construction of Attouda. The capitals introduced here for the first time reveal the value of the material.
References
Alzinger W. 1974, Augusteische Architektur in Ephesos. Wien.
Bohn R. 1885, Das Heiligtum der Athena Polias Nikephoros. AvP. II. Berlin.
Buckler W. H. & Calder W. M. 1939, Monuments and Documents from Phrygia and Caria, Monumenta
Asiae Minoris Antiqua VI. Manchester.
Can B. et al. 2020, “Blaundos Antik Kenti 2018 Yılı (İlk Sezon) Çalışmaları”. KST 41/1, 393-409.
Coulton J. J. 1979, “Doric Capitals: A Proportional Analysis”. The Annual of the British School at Athens
74, 81-153
Coulton J. J. 1982, “Oinoanda: The Doric Building (MK2)”. AnatSt 32, 45-59.
de Bernardi Ferrero, D, 1988. Batı Anadolu’nun Eski Çağ Tiyatroları. Çev. E. Özbayoğlu. Ankara.
Demirer Ü. & Sayın E. 2019, “Kibyra'dan Ekinusu İon Kymationlu Dor Başlıkları”. ANASAY 10, 43-59.
Filges A. 2002, “Blaundos 2000”. AST 19/1, 263-270.
Filges A. 2006, Blaundos. Berichte zur Erforschung einer Kleinstadt im lydisch-phrygischen Grenzgebiet. IstForsch 48. Tübingen.
Fochetti B. 2020, “Aspects of Continuity and Change in the Doric Order of the Province of Asia during
the Imperial Period”. Eds. U. Lohner-Urban & U. Quatember, Zwischen Bruch und Kontinuität. Architektur in Kleinasien am Übergang vom Hellenismus zur römischen Kaiserzeit. İstanbul, 119-132.
Gider-Büyüközer Z. 2013, Karia Bölgesi Dor Mimarisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi. Konya.
Gider-Büyüközer Z. 2019, “Anadolu Dor Mimarisi: MÖ 4. Yüzyıl”. Arkhaia Anatolika 2, 102-165.
Gider-Büyüközer Z. 2020a, “Knidos Dorik Stoa (Sostratos?): Stilistik Değerlendirme”. Olba 28, 131-164.
Gider-Büyüközer Z. 2020b, “Lagina”. Eds. O. C. Henry & A. Belgin-Henry, Karialılar: Denizcilerden Kent
Kuruculara. İstanbul, 124-139.
Gider Z. 2014, “Doric Capitals with Ionic-Cymation in the Light of Examples from Caria Region”. Anodos
11, 139-148.
Huttner U. 2013, Early Christianity in the Lycus Valley. Boston.
Isler H. P. 2017, Antike Theaterbauten. Ein Handbuch. Wien.
Ismaelli T. 2009, Architettura Dorica a Hierapolis di Frigia (Hierapolis di Frigia III). İstanbul.
Kadıoğlu M. 2021, Teos. Yazıtlar, Kültler ve Kentsel Doku. İstanbul.
Kästner V. 2014, “Athena Kutsal Alanı”. Eds. F. Pirson & A. Scholl, Anadolu’da Hellenistik Bir Başkent
Pergamon. İstanbul, 438-453.
Lanckoroński K. G. 1890, Stӓdte Pamphyliens und Pisidiens I. Wien.
Laumonier A. 1958, Les Cultes Indıgènes en Carie. Paris.
Leitold J. 2020, “Veränderungen an der dorischen Architektur im Laufe der römischen Kaiserzeit in Kleinasien”. Eds. L. Berger et al. Akten des 17. Österreichischen Archäologentages am Fachbereich Altertumswissenschaften, Klassische und Frühägäische Archäologie der Universität Salzburg vom 26. bis 28.
Februar 2018. Salzburg, 297-304.
Mansel A. M. 1978, Side: 1947-1966 Yılları Kazıları ve Araştırmalarının Sonuçları. Ankara.
Mert İ. H. 2002, “Der Theater-Tempelkomplex von Stratonikeia”. Eds. Berns et al. Patris und Imperium.
Kulturelle und politische Identität in den Städten der römischen Provinzen Kleinasiens in der frühen Kaiserzeit. Kolloquium Köln, November 1998. Leuven, 187-202.
Mert İ. H. 2008, Untersuchungen zur hellenistischen und kaiserzeitlichen Bauornamentik von Stratonikeia.
Tübingen.
Mert İ. H. 2016, “Priene’deki Gıda Pazarı”. Olba 24, 353-418.
Piesker K. 2015, “Auf den zweiten Blick: ein neuer Rekonstruktionsvorschlag für den Dionysostempel in
Side”. IstMitt 65, 151-183.
Özdizbay A. 2012, Perge’nin MS 1-2. Yüzyıllardaki Gelişimi (Adalya Suppl. 10). İstanbul.
Radt W. 2002, Pergamon: Antik Bir Kentin Tarihi ve Yapıları. İstanbul.
Ramsay W. M. 1895, The Cities and Bishoprics of Phrygia. Oxford.
Ritti T. 2008, Denizli-Hierapolis Arkeoloji Müzesi Yunanca ve Latince Yazılı Eserlerin Kataloğu, Denizli Yöresinden Gelen Yazıtlar. Çev. N. Fırat, Napoli.
Rumscheid F. 1994, Untersuchungen zur Kleinasiatischen Bauornamentik des Hellenismus. Mainz.
Rumscheid F. 2000, Priene: Küçük Asya’nın Pompeisi. İstanbul.
Sheppard A. R. R. 1981, “Inscriptions from Uşak, Denizli and Hisar Köy”. AS 31, 19-27.
Shoe L. T. 1936, Profiles of Greek Mouldings. Cambridge.
Smith R. R. R. 2013, The Marble Reliefs from The Julio-Claudian Sebasteion (AphPapers 6). Mainz.
SNG. 1947. Sylloge Numorum Graecorum: Caria. Copenhagen.
Söğüt B. 2007, “Denizli-Hisarköy Müze Deposundaki Mimari Bloklar”. AST 24/2, 383-396.
Söğüt B. 2017, “Attouda (Hisar) Antik Kenti”. Cedrus V, 241-260.
Söğüt B. & Gider Z. 2011, “Eumeneia’da Bulunan Dorik Mimari Elemanlar”. Ed. B. Söğüt, Eumeneia,
Şeyhlü Işıklı. İstanbul, 93-99.
Söğüt B. 2019, Stratonikeia (Eskihisar) ve Kutsal Alanları (Stratonikeia Çalışmaları 5). İstanbul.
Steskal M. 2010, Das Prytaneion in Ephesos (Ephesos XIV/4). Wien.
Şimşek C. 1999, “Antik Dönemde Babadağ Çevresi”. Ed. Y. Özpınar, I. Babadağ Sempozyumu, Tarihte ve
Günümüzde Babadağ Bildiri Metinleri. 1-3 Aralık 1999. Denizli, 316-362.
Şimşek C. 2002, “Attouda Nekropolü”. Ed. A. A. Öztürk, Birinci Uluslararası Aşağı Büyük Menderes Havzası Tarih, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Sempozyumu. 15-16 Kasım 2001 Söke. İzmir, 229-245.
Şimşek C. 2016, “Bir Salbakos Kenti: Attouda (Hisar) ve Heykeltıraşlığı”. Eds. E. Dündar et al., Havva İşkan’a Armağan/ LYKIARKHISSA Festschrift für Havva İşkan. İstanbul, 627-648.
Şimşek C. & Okunak M. 2002, “Attouda Seramikleri”. II. Uluslararası Eskişehir Pişmiş Toprak Sempozyumu Bildiriler Kitabı. 17-30 Haziran 2002. Eskişehir, 83-92.
Şimşek C. & Yener B. 2014, “Laodikeia’daDor Mimarisi”. Ed. C. Şimşek, 10. Yılında Laodikeia (2003-2013
Yılları). İstanbul, 173-193.
Talloen P. & Poblome J. 2020, “Every Agora Needs a Fountain: The Early Roman Imperial Fountain on
the Upper Agora of Sagalassos (SW Turkey)”. CollAn 19, 151-168.
Taşkıran, M. 2021a, Sillyon (Karahisar-ı Teke Kalesi). Başlangıçtan Günümüze Bir Kent Panoraması (Sillyon Çalışmaları 2). İstanbul.
Taşkıran M. 2021b, “Son Araştırmalar Işığında Sillyon Roma Hamamı”. Olba 29, 313-348.
Taşlıalan M. 1994, “Pisidia Antiocheia’sı 1992 Yılı Çalışmaları”. MKKS 4, 245-284.
Thonemann P. J. & Ertuğrul F. 2005, “The Carminii of Attouda”. EA 38, 75-86.
Türkoğlu İ. 2020, “Civic Coinage of Attouda in Caria”. Anatolian Research 23, 289-346.
Ungaro R. 2020, “Architecture and Architectural Decoration in Asia Minor. Continuity of Hellenistic
Models in the Early Imperial Period, from the Augustan to the Neronian Age”. Eds. U. Lohner-Urban
& U. Quatember, Zwischen Bruch und Kontinuität. Architektur in Kleinasien am Übergang vom Hellenismus zur römischen Kaiserzeit. İstanbul, 437-452.
Uz D. M. 1985, “Teos Dionysos Tapınağı Temenos Alanı”. AST 3, 227-242.
Uz D. M. 2013, Teos’taki Dionysos Tapınağı. Ankara.
Wescoat B. D. 2012, The Temple of Athena at Assos. Oxford.
Vasdaris C. 1987, Das dorische Kapitell in der hellenistisch-römischen Zeit im östlichen Mittelmeerraum.
Athen.
Yener E. 2002, “Alabanda Antik Kenti Kazı, Temizlik ve Çevre Düzenleme Çalışmaları”. Eds. K. Olşen et
al., 12. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu: Anadolu Medeniyetleri Müzesi müdürü
sayın Dr. Turhan Özkan'ın anısına. Kuşadası, 25-27 Nisan 2001. Ankara, 179-190.
Yılmaz Kolancı B. 2021a, “Attouda’da Meter Adrastos Kültü ve İkonografisi”. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi.
Sosyal Bilimler Dergisi 52, 57-76.
Yılmaz Kolancı B. 2021b, “Attouda ve Hisar Köyü’nün Denizli Turizmindeki Yeri ve Önemi”. Eds. Y. Kılıç
& E. Haytoğlu, Dr. Nevzat Gündağ’a Vefa, Tarih, Kültür ve Sanat Yazıları. İstanbul, 369-385.
Young S. 2003, “Pamphylian Architectural Decoration in the Second Century AD: Purely Derivative or
an Independent Tratidion?”. Adalya 6, 171-188.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.