Anahtar Kelimeler
Ephesos
Ayasuluk
Mezar Yazıtı
Ostothek
Nasıl Atıf Yapılır
Özet
: Bu çalışmada Ayasuluk ve St. Jean Anıtı kazılarında
gün yüzüne çıkarılan toplam 14 yazıt tanıtılacaktır. İlk
yazıt bir mezar stelidir. Bu stel Aurelius Aristokles ve onun
kızı Aristokleia’ya aittir. Bu mezar stelinin üzerindeki
kabartmadan mezar sahibi Aristokles’in boğalarla mücadele eden bir ταυροκαθάπτης olduğu düşünülmektedir.
Diğer 13 yazıt ise ostothek üzerinde durmaktadır. Ostotheklerin neredeyse tamamı kırılmıştır. Bunlar kazı alanının farklı alanlarında dağınık bir şekilde durmaktayken
2020 yılı kazı sezonunda bir araya getirilmiştir. Böylece
tüm ostothekleri topluca görmek mümkün olmuştur. Bunlardan makale sonunda verilen 12, 13 ve 14 nolu yazıtlar
daha önce fotoğrafsız bir şekilde yayımlanmıştır. Burada
ise bu yazıtlı ostotheklerin fotoğrafına da yer verilmiştir.
Ephesos’tan şimdiye kadar 180 kadar ostothek yayımlanmıştır. Bu çalışmayla bu gruba, yazıtlı 10 yeni ostothek
daha dahil edilmiştir.
Referanslar
Brenot C., X. Loriot & D. Nony 1999, Aspects d'histoire économique et monétaire de Marc Aurèle à Cons¬tantin 161 à 337 après J.-C. Paris.
Büyükkolancı M. & Engelmann H. 1988, “Inschriften aus Ephesos”. ZPE 120, 65-82.
Coulton J. J. 2005, “Pedestals as ‘altars’ in Roman Asia Minor”. Anatolian Studies 55, 127-157.
IG II 2 Kirchner J. 1913-1940, Inscriptiones Graecae II et III: Inscriptiones Atticae Euclidis anno posterio¬res, 2nd ed. Parts I-III. Berlin.
IG X 2,1 Edson C. 1972, Inscriptiones Graecae X: Inscriptiones Epiri, Macedoniae, Thraciae, Scythiae. Pars II, fasc. 1: Inscriptiones Thessalonicae et viciniae. Berlin.
İçten Ç. & Engelmann H. 1992, “Inschriften aus Ephesos und Umgebung”. ZPE 91, 283-295.
Koch G. 2010, “Sarkophage der römischen Kaiserzeit in der Türkei. Ein Überblick (mit einer Bibliograp¬hie)”. Adalya XIII, 111-182.
Korkut T. 2006, Girlanden-Ostotheken aus Kalkstein in Pamphylien und Kilikien. Untersuchungen zu Ty¬pologie, Ikonographie und Chronologie. Mainz am Rhein.
Kubińska J. 1968, Les monuments funéraires dans les inscriptions grecques de l'Asie Mineure. Warszawa.
Kubińska J. 1999, Ostothèques et kaustrai dans les inscriptions grecques d'Asie Mineure. Warsaw.
Liermann O. 1889, Analecta Epigraphica et Agonistica. Dissertationes Philologicae Halenses X. Halle.
Nigdelis P. M. 1994, “Synagoge(n) und Gemeinde der Juden in Thessaloniki: Fragen aufgrund einer neuen jüdischen Grabinschrift der Kaiserzeit”. ZPE 102, 297-306.
Pekáry S. T. 1959, “Studien zur römischen Währungs- und Finanzgeschichte von 161 bis 235 n. Chr.”. Historia 8/4, 443-489.
Robert L. 1940, Les gladiateurs dans l'Orient grec. Paris.
Robert L. 1982, “Deux épigrammes de Philippe de Thessalonique”. Journal des savants 2, 139-162.
Schulze W. 1991, Zur Geschichte lateinischer Eigennamen (1904). Mit einer Berichtigungsliste zur Neuaus¬gabe von Olli Salomies, Zürich. Hildesheim.
Steskal M. 2019, “Ephesos’ta İnhumasyon ve Kremasyon”. Ed. E. Özer, Anadolu’da Hellenistik ve Roma Dönemlerinde Ölü Gömme Adetleri Uluslararası Sempozyumu Bildirileri 23-26 Temmuz 2018. An¬kara, 357-373.
ZPE Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik.
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.